Bantay Blog™163

Mamamatay na ako sa inggit, dahil sa dami ng blogs na napansin kong umaapaw sa comments at umaani ng atensyon galing sa iba't ibang blogger. Hindi naman mahirap intindihin kung bakit konti lang ang comments ko eh, unang-una, noong August 28 lang ako lumipat dito sa blogger, pangalawa, hindi ko pa ito naipapaalam sa ibang mga kaibigan ko na inaasahan kong unang babasa ng mga katarantaduhan ko dito at pangatlo, siguro talagang walang dating ang mga posts ko at sadyang hindi nakakakuha ng atensiyon ng mga mambabasa, na wala rin namang balak mag-comment kung sakali ngang makuha ko ang atensiyon nila.

Tanong ng gf ni agi: eh bakit tungkol nanaman sa blog mo ang sinusulat mo? wala ka na ba talagang maisip?
Sagot ni Agi: WALANGPAKELAMANAN!

noong perstaym kong sumulat para sa blog, lagi kong iniisip ang mga babasa nito, gusto kong pumatok at umani ng atensiyon ang post ko, ang bawat idea, sinasala ko ng mabuti at hinuhugasan ko para manatiling malinis at wholesome sa mga babasa nito, ang bawat salita, ay sinusuyod ko para siguradong flawless, ang bawat punto ay sinisigurado kong magtutugma sa title at sa unang sentence ng paragraph.

Translation: napaka mechanical ko nung mga unang posts ko.

Pero habang tumatagal, pagkatapos ng mga lima o anim na entries, nanawa ako, napansin ko na hindi na ako ang sumusulat, kundi yung mga mambabasang binuo at inaalagaan ko sa isip ko. nawawala na yung mensaheng gusto kong iparating, na wash away ata nung hinugasan ko, yung mga salitang sinuyod ko, nawawalan na ng sense, nagtutunog SONA na lang, kumbaga sa music, nagtotonong "dial tone" na lang. Nalalagas ang "expression" nito na galing dapat sa akin at tinutubuan ng mga bagong "expression" na galing sa itinanim kong impluwensiya sa akin ng iba, nakakalungkot, pero nadiktahan ako ng criticism ng iba, at mas nakakalungkot pa, nag padikta ako.

Pero ngayon, nagagamot ko na ang sakit ko, sa tulong ng ibang mga blog at gf ko, nagsumpaan kami ng blog ko na simula sa paglipat ko sa blogger, hindi ko na dadamdamin ang criticism ng iba, wala na akong pakialam sa tingin nila sa akin, gagamitin ko ang bago kong blog bilang "Medium" ko, para ma-express ang sarili ko at maiexpose sa iba ang kabaliwan ko. hindi para magustuhan ng iba, pero para magustuhan ko.

gf ni Agi: Tanga! dapat nung una mo pa yan naisip, yan naman talaga ang ibig
sabihin ng pagsusulat eh. bobo.
Agi: SORINAMEN. naisip ko naman yan noon pa eh pero slight lang, kaya nga nagtataka ako kung bakit natutuwa ako kapag may nagsabi sakin ng hindi maganda, ineexpect ko pa naman na malulungkot ako.

Critics says: O, mga readers, wala nanamang sense ang bago niyang entry, andaming contradictions, andaming wrong spelling, andaming joke na recycled at nakaw sa ibang blog, hay naku! wala nang pag-asa etong si Agi, baliw talaga eto, ireport natin siya sa BantayBlog™ 163, 1 week old pa lang ang blog niya, ina-abuse na niya. ang dapat sa kanya, pinapainom ng regla ni Tita Swarding at pinapa handstand sa ulo ni Andres bonifacio sa may Intramuros. wag kayong magpapaloko kay agi ha, kikidnapin niya ang blog niyo at pipigaan ng magagandang ideas tapos, aangkinin niya dito sa blog niya. OMG!