On the Spot Theory Discussion

(timer starts now)

OK mga guys and dudes, ito ang first attempt ko na mag ON THE SPOT WRITING. May napaka importanteng challenge kasi yung pinaka-walang bilib na tao sa akin sa buong mundo, mapa kahit anong tingala sakin ng iba sa iba't ibang larangan, siya pa rin ang nananatiling nagmamaliit at naghahamon sakin.. sino yun?

ako.

Ako nga, naisip ko kasi na magandang pagkakataon ito para patunayan ko sa sarili ko ang kakayahan ko, dito ko ngayon makikita kung ano ang kaya kong isipin sa oras na wala akong maisip, kung ano ang mensaheng maipaparating ko sa mambabasa habang bagong gising at wala ako sa mood, habang gutom at walang laman ang tiyan, basta. habang wala akong dahilan para makagawa ng magandang post. Dito ko mapapatunayan kung papasa nga ako sa sarili kong panlasa.

Ang challenge:
Gumawa ng high quality post sa loob ng 30 minutes (27 minutes na lang ngayon) sa oras na pinaka-wala ka sa tamang pagiisip.

Ok game.

Para safe, naisip kong i discuss sa inyo ay yung bagay na matagal ko nang iniisip, mahirap kasing magdadaldal tungkol sa bagay na wala kang alam, kailangan tuloy tuloy ang daloy ng ideas, bawal huminto, kasi mapapansin ko ang gutom at ang bahagyang antok ko.

Naniniwala ka ba na ang idea, kapag naisulat, naidrawing, nai-record o nai-arte, ito ay bawas na? yan ang theory na matagal ko nang iniisip, naranasan ko na kasing mag drawing ng iisang larawan ng paulit ulit, mag sulat ng topic na paulit-ulit, gumawa ng sariling kanta nang inuulit ulit,hindi ko naiwasang magtaka kung ano ang misteryong bumabalot sa ganitong phenomena, lalo pang nadagdagan ang pagtataka ko nung makakita ako ng ibang tao na parehong pareho ng problema ko, bakit kailangan irevive ang kanta kung pwede namang gumawa ng bago? bakit maraming nagsusubok na i drawing si spiderman ng paulit ulit? bakit may mga bilang ng sequels ang isang libro na iisa lang naman ang storya? ang sagot ko diyan, matapos ang dalawang taong pag iisip sa lugar na puro tiles ang kaharap mo ay ito:

Dahil meron sa idea nila na hindi pa rin nai eexpress o naipaparating sa mga audience, mambabasa, manonood, fan, basta.. mga audience. Naniniwala ako na ang isang idea ay perpekto, walang pangit, lahat maganda kahit ideas mo o ni lito camo, nagkakatalo lang tayo kung paano natin ito iexpress. Ang isang idea, kapag naisulat, naidrawing, nai arte, nai record o nai live performance, nababawasan. yan ang dahilan kung bakit may mga post na paulit ulit, drawing o painting na inuulit ulit, kantang paulit ulit, kung bakit may Apollo 13, kung bakit may Spider man 3, Meteor garden season 2, at Slam dunk na paulit ulit.Hindi pa kuntento ang expressionist sa expressed idea niya, meron pa siyang hindi maipinta, hindi mahanapan ng salita, hindi magawan ng dance move, naisip ko nanaman tuloy, (15 minutes left) sino ba kasi ang nakaisip ng expression? lahat ng expression natin, nakakapagbigay ng kapirasong kaalaman tungkol sa atin, pag suklay ng buhok, pagpili ng damit, paghawak sa lapis, galaw ng mata, lahat yan ay expression, unconcsious nga lang. Ang paintings, photographs, friendster profile, itsura ng blog, lahat yan ay expression din, conscious naman yan. Unconscious man o conscious, expression yun.

Tawagin nating "Art" ang conscious expression, isipin mo, kung hindi nagkasala sina adam and eve, may Art kaya? meron kayang conscious expression?meron kayang mga salita na maglilimit sa mga ideas natin? meron kayang mga camera na mag lalagay sa frame ng ideas natin? gaya ng sabi ko, lahat ng idea natin ay malawak, sa sobrang lawak, hindi natin pwedeng ilagay sa papel, sa cd, sa USB, sa Memory card o sa computer, hindi natin pwedeng ilagay sa mga technology na pinagmamalaki nating mga tao.

Nakakalungkot pero wala akong choice kundi maki sabay sa ikot ng mundo, kaya lang, minsan, hindi ko maiwasang mapag iwanan dahil sadyang napakabilis ng ikot nito, yung iba nahihilo, yung iba, nabubulag ng technology kaya ako, (7 minutes left) gagamitin ko na lang ang technology para iparating ang mga ideas ko, hindi man eksakto sa naisip ko, pipilitin kong maging sobrang lapit. wala akong choice kundi pagaralan ang sentence structures, correct grammar, the correct way of writing kahit na alam kong gawa lang yan ng mga taong katulad ko rin. Makakatulong kasi yan sa pag lalapit ng mga gagawin ko sa ideas na naiisip ko. Kung baga sa Math, parang parabola yan, yung zero, yung yung idea natin, at alam natin na ang parabola, kahit kailan hindi makakarating sa zero, pero pwedeng
lumapit. yun na lang ang panghawakan natin mga guys and dudes, pilitin nating lumapit sa idea na naisip natin.

Ngayon, ang punto ko, kung hindi mo naintindihan, ay ito:
" ang pagsuko ay hindi maiiwasan, kahit kailan, hindi tayo makakagawa ng artwork o invention na kayang bumago sa ikot ng mundo"

pwede ko pang ulitin ang post na ito, kasi sa tingin ko, meron pa rin akong hindi naipaparating sayo. abangan mo na lang.. sa part 2. sa ngayon, gutom na gutom na ako. kakain muna ako ng peanut butter sandwhich. mmmm.. pasado nga sa panlasa ko! yung peanut butter sandwhich.

(time's up)