Ang pinaka gusto kong babae sa buong buhay ko.

Haay. Valentines nanaman. Araw na pinakahihintay ng mga mag syota at syempre ng mga nasa "ligawan stage" palang. Ansarap magpaka Dramotional sa ganitong panahon dahil:

1. Wala lang.
2. Astig eh.
3. Ewan.

Ngunit paano naman ang mga walang lablayp (di ako yun)? Diba't parang napaka sentimental at napakalungkot (note: tinagalog ko lang) salubungin ang araw ng mga puso kung wala ka naman syota na makikpaglokohan sayo? Ano nalang ang mararamdaman mo kapag lahat nalang ng makita mo eh may kaholding hands/ ka sweet-talk at ka lambingan? Paano ka makakatakas sa insultong dulot ng katotohanan na hanggang ngayon eh wala ka pa ring nauuto? At bakit andami ko nang tanong? napansin mo bang nakagawa ako ng paragraph na puro tanong lang? astig no?

Pero eto seryoso. Nakahanap ako ng bagong inspirasiyon. Bagong Favorite. Bagong Idol. Bagong Multi-talented na celebrity. Sobrang lupit mga tohl, bukod sa ANG GANDA GANDA NIYA, ANLAMBING LAMBING PA NG BOSES at ang amo ng mukha. nakakatunaw ang mga tingnin ng mata. tumatatak sa utak ang ngiti niya, humahaplos sa pisngi ang pilantik ng kamay niya, bawat galaw, kahit anong anggulo, maski anong itsura, Nakaka inlab talaga!!

Mga tohl, ipinakikilala ko si:

Sayuri Iwata. (Gosh super mega shocks!!)

Jpop Singer / Actress. 18 years old (alam ko yung bday). Started her career at 15 years of age. Favorite color niya ay Pink and Black. Ang hit single niyang "Thank You For Everything" ay ginamit na soundtrack sa Detective Conan. Gumanap siya bilang Shioin Higaki sa Prince of tennis live action at mhen, ang ganda niya dun! Gumanap bilang Ai Enma sa Hellgirl live action, lumabas din siya bilang main character ng isang japanese series na ang pamagat ay "Kissho Tennyo", Madami din isyang appearance sa Jdrama na "Puzzle" at Meron siyang bagong release na pelikulang hapon na ang pamagat ay "Tokyo no Uso". At kamukha niya ang Batang Angelu De Leon.. :D

ganito kasi yan mga prens, wala namang espesyal nung nakita ko siya eh, dahil marami rami na din akong inis- "stalk" na Japanese celebrity noon. Lahat ng detalye ng buhay nila, inaalam ko. sa katunayan, meron akong mga video compilation nina Azusa yamamoto, Reon Kadena, Hoshino Aki, Sora aoi at Yuko Ogura. At oo na. Inaamin ko nang pornstars yung iba. pero tig iisang linggo ko lang sila napagtiyagaan. Hindi ko kinayang titigan at pagpantasyahan pa ang mukha't katawan nila makalipas ang isang linggong todo babad sa kanila. Isang linggo lang, sawang sawa na ako.

Ngunit iba ang tama ko kay Sayuri. Grabe. Anlakas ng impact niya sa buhay ko. Alam niyo bang HALOS ISANG BUWAN ko na siyang iniis-"stalk" pero hindi parin ako nagsasawa?? Lupit talaga!
At ulti mong mga mannerisms niya, feeling ko kabisado ko na. It's so incredible!

Wala akong masamang balak, gusto ko lang ibahagi sa inyo, lalo na sa mga labless, ang isang mabuting paraan ng pagtakas sa dilemma na dulot ng valentines. Try niyo mga pogi! Pramis sulit ang oras niyo! Saktong sakto to sa mga kagaya kong walang ka-lambingan sa valentines, dito natin ibuhos ang naipon nating pagtingin at paghanga.

Wala akong pakialam kung hindi ko siya maintindihan, basta gustong gusto ko siya!!



Happy Valentines sa Lahat!

Dugo na Pambihira

Pota. Potang bohay to. Hindi niyo alam ang pinagdaanan ko. hindi niyo talaga alam.

Kakatapos ko lang makipag-usap sa kakilala kong bisaya. oo. besaya nga gyud. Ansarap sigawan mga tohl.. alam niyo yun? yung parang sinasadya niyang maka asar ng tao? sa twing babanggitin niya yung salitang "pambihira", napapangiwi ako.. Klarong klaro kasi ang short "E" vowel na namumutawi sa bibig niya.. "pam-BE-HE-ra". ganun, mas matigas pa ng konti dun. Hanep. Astig. Amazing talaga!

Hindi ako racist. Lalong hindi ako galit sa lahing bisaya dahil ako mismo ay may taglay na "pambeherang" dugo. oo, may lahing bisaya ako. Pero isa ako sa mga hindi pinalad (mabuti nalang malas ako) na mabahiran ng accent nila.. Ngayon lang ako nakaranas ng ganun, siguro mga 15 mins. straight akong naka expose sa mind blowing na exhibition ng dila nun. Na windang ako. Ganumpaman, gusto ko sanang linawin sa lahat ng babasa nito na wala akong masamang intension sa mga bisaya.. alam kong napaka delikado nitong paksang ito dahil sensitibo at kritikal naman talaga ang subject natin ngayon. Gusto ko lang talaga i-share ang naranasan ko, hindi ko na kasi ma-take. umaapaw ang paghanga ko sa nasabing lahi, Prames.

Kung papansinin nating mabuti, Bisaya lang ang lahi na may pinaka identifiable na accent. Ayon sa mga tauhan ko sa United Nations, lumalabas sa Statistics na 75% ang identity rate ng mga bisaya kesa sa ibang lahi, sumunod dito ay ang mga batanggenyo, kapampangan at mga taga-Neverland. Pero Balikan natin ang mga bisaya, nasabi ko kanina na humahanga ako sa lahing iyon, totoo ang sinabi ko. humahanga talaga ako, hindi dahil sa nakakatawa sila, kundi dahil sa Tatag ng kulturang tumatatak sa isip natin sa twing nagsasalita sila. Isang salita lang nila, alam na natin na sila'y bisaya. astig no? Ang ganun kalakas na identity ay maaari nang ikumpara sa English men, British at iba pang matatag na accent, kung iisipin mong mabuti, kung hindi natin pagtatawanan ang bisaya accent, kaya nitong makakuha ng respeto galing sa iba't ibang sulok ng mundo. At kung iisipin mo lang din ng mabuti, ang mga ibang accent na kinaiinggitan ng karamihan ay mas nakakatawa pa sa bisaya.

Narinig mo na ba ng mag english ang mga hapon? nakaka windang din yun. pero dahil hindi sila tinatawanan ng sarili nilang mamamayan eh kahit ako'y natutunan ko na din maibigan ang pag ja-"japanglish" nila. Napansin ko na kaya ng mga hapon na padamihin ang syllables ng isang salita.

ex:

Voltes Five = Volutesu Fayvu
Jdrama = Jdorama
Nightmare = Naitomeya

Ampangit diba? parang tanga diba? pero dahil sa respeto nila sa sarili nila, buong mundo eh nabibihag nila ng unti unti.

Kilala mo ba si Jeff Corwin? yung documentarist sa Animal Planet na namatay? ganito magsalita yun: "Omoyzeing! It's o toygaah snooykk!!" translation? sige, "Amazing, it's a tiger snake!" lupet no? naimagine ko bigla kung ako eh ganun din magsalita.. siguro tataba ako dahil sa kakalunok ng hangin sa bawat salita ko.. hmm.. omoyzeing!

Si Dr. Jace sa "House", kilala mo? british yun, kapag sinabi niyang "Poyshunt's gawt Doybeyteys" ang ibig sabihin nun eh "Patient's got diabetes". Kung sa harap mo magsalita yun dito sa pilipinas, malamang eh sapakin mo na yun dahil para siyang nanloloko. pero sa US, seryosong seryoso siya at walang tumatawa sa kanya. Kewl huh?

Akala mo ba eh may iba pa akong examples? Pwes wala na. Nais ko lang ipaintindi sa inyo na ang pagiging "Amazing" ng isang bagay ay maaaring daanin sa suporta, respeto at pagmamahal ng mga tao sa paligid nito. Kaya din nating Gawing kagalang galang ang mga accent natin kung babaguhin lang natin ang pananaw natin tungkol dito. Kaya natin. Sigurado yun.

There you have it, sana ay may naintindihan kayo sa mga sinabi ko kahit alam kong ang gulo gulo naman. Exclusive entry ito para lang sa "Love Your Native Tongue Day" na inimbento ko lang at wala naman talagang ganun kaya kung naniwala ka, Get a life!

Pambehera.

*kung sakaling mabasa ito nung bisayang nakausap ko, sana'y malaman mo na taos puso kong tiniis ang pakikinig sa pambehera mong kwento. at Salamat na din dahil andami kong natutunan sayo. Hug.